We gaan terug naar waar het om te doen is. De sport zelf. Tafeltennissen dus. Doordat er te veel jaren tussen de voorronde en de finale zaten, wordt het verslag ditmaal beperkt tot de strijd om de knikkers. We speelden in twee poules, die keurig poule A en poule B werden genoemd. Poule A bevatte de bijna kansrijken. Poule B de werkelijke kanshebbers. Ook in de poules waren op het laatste moment nog wat aanpassingen nodig. Onze voorzitter, organisator en speler stond zonder voorronde te hebben gespeeld (herstellende) met volledige steun van de organisatie in poule B. Hoe Ronald dit gelukt is, blijft onduidelijk. Er werden net als in de Algemene Ledenvergadering geen vragen gesteld. Waarschijnlijk had hij daar ook op gegokt.
Enfin, er waren twee poules dus van elk zeven spelers. De oplettende sportfan snapt dan dat er zes wedstrijden worden gespeeld. En ondanks de bijzondere aanloop van dit toernooi was daar ook sprake van.
In poule A had Henny een bijzonder vliegende start, maar ook de start van Erik mocht er zeker zijn. Beiden waren fit genoeg om dit tot het einde toe vol te houden. Voor Erik alleen jammer dat Piet zich ook kranig staande hield en met een uitstekende slotreeks de tweede plek opeiste. Onderin had Mirjam het wat moeilijk, maar toch kwam ze in ronde 3 al op het scorebord. Knap gedaan. De rest was behoorlijk aan elkaar gewaagd. René was in ronde 2, 3 en 4 goed op dreef (daarvoor en daarna geen mededelingen) en wist daardoor toch solide op de vierde plaats te eindigen. De strijd om plek 5 en 6 ging ondanks de eindsprint (iets eerder beginnen) van Cor naar de moedig strijdende Rob. Vermeldenswaardig is nog dat Mirjam hiermee Nootdorps Kampioen Tafeltennis is geworden bij de vrouwen. Hier bleek geen beker voor te zijn, maar bij deze!
In poule B stonden de testosteron mannetjes tegenover elkaar. Beetje leuk doen, maar ondertussen. Demian had een ogenschijnlijk gemakkelijke avond. De reeks van 6 overwinningen is indrukwekkend, maar de eerste partij was een zwaar bevochten 5-setter. Als hem dat maar niet gaat opbreken. Roel hobbelde met een puntje verschil achter Demian aan. De strijd om plek 3 en 4 bleef lange tijd spannend. Ronald had lange tijd een voorsprong, maar Rien wist in de laatste ronde toch een verschil van 1 punt in zijn voordeel als derde te eindigen. Moet er over de rest van het kansloze veld nog wat gezegd worden? Jawel, Jan was tot zijn genoegen ook in deze poule gekomen en ging volle bak (hoe anders voor Jan?) aan de start. Tegen Sergiy een 3-2 overwinning. Zwaar bevochten, want telkens boven de elf geëindigd. De tweede partij was tegen Henk en werd zelfs 3-1 voor Jan. Doordat Henk in elke wedstrijd wel een puntje sprokkelde, werd hij alsnog vijfde. Maar hoe dan ook onttroond. Tijd voor een nieuwe kampioen.
Na de voorrondes gingen de eerste vier van elke poule de halve finale spelen. De winnaars speelden dan de finale, de verliezers de strijd om plek drie.
Voor poule A waren de wedstrijden Henny tegen René en Piet tegen Erik. Op papier had Henny de makkelijkste partij en dat was ook zo. René wist het spervuur van Henny niet te temmen en dat vindt hij leuk. Wel knap dat je zover bent gekomen René. Piet en Erik was een strijd tussen twee spelers waar maar één punt tussen zat in de poule. Ik heb hem helaas niet gezien, maar uiteindelijk was het Erik die zich voor de finale plaatste. De strijd om plaats drie ging dus tussen René en Piet. Piet won deze partij, net als in de poule fase, en werd daarmee derde. De strijd om plaats één was dus tussen Erik en Henny. Het werd een lange strijd zag ik in mijn ooghoeken (tellend bij de finale, oeps). Uiteindelijk wist Erik sinds lange tijd de titel hier te pakken. Voor Henny een keurige en zwaar bevochten en verdiende tweede plaats.
In poule A stonden de volgende halve finales op het programma: Demian tegen Ronald en Roel tegen Rien. Demian had alles nog gewonnen, maar kan je dat dan ook als het eropaan komt? Er was strijd en er waren mooie punten, dat zeker, maar Demian wist toch de finale zonder kleerscheuren te bereiken. Roel had in de poule gehakt gemaakt van Rien, dus een makkie zou je denken. Maar dan ken je Rien nog niet, want die gaat stoïcijns gewoon verder en opnieuw proberen. Het werd dan ook een zeer spannende partij die uiteindelijk toch met 3-2 (11-9 in de vijfde) door Roel werd gewonnen.
De strijd om plek 3 was er een tussen Rien en Ronald. Waarschijnlijk ontbrak het Ronald net iets te veel aan wedstrijdritme, waardoor Rien er met de derde prijs vandoor kon gaan. De grande finale was tussen twee grootheden: Demian en Roel. De ene noemt zich ook graag zo, de ander niet. Dat is het enige verschil. Het werd een hele mooie finale. Deels wat aftasten in het begin. Roel had duidelijk voor de strategie gekozen om niet te veel af te wachten, maar zo snel mogelijk druk. Demian voelde zich daarom wat minder comfortabel om de ballen rustig op tafel te krijgen. Maar een echte strijd was het zeker. Waar de een drukt, komen aan de andere kant krachten vrij. Ik zal niet alles verklappen in verband met de Tv-rechten op dit evenement, maar het laatste punt werd overtuigend afgemaakt. Dan is het nog van belang door wie. Ik heb even nagevraagd, maar ik mag dat bekend maken. Roel werd door deze laatste klap in één klap Nootdorps Kampioen. Een zeer terecht winnaar mag ik wel zeggen.
De prijsuitreiking werd zoals altijd keurig door de voorzitter uitgevoerd, waarbij de beker voor de eerste plaats en de Chris Hofmeester Wisselbeker aan Roel werden uitgereikt. Alle prijswinnaars werden ook op de gevoelige telefoon vastgelegd en vereeuwigd.
De organisatie wil ik bij deze complimenteren voor haar vasthoudendheid en flexibiliteit en voor de uitstekende organisatie. Op naar de NTK 2025 over twee weken?, maar daar werd gelukkig voor Roel een stokje voor gestoken. Wie komt er nou met zo’n idee???